بلایی که دعوای والدین بر سر مغز بچه ها می آورد

مطالعات محققان نشان می دهد خشونت خانوادگی باعث می شود سیستم هشدار طبیعی و واکنش کودک مانند سربازان جنگی تغییر کند.

بلایی که دعوای والدین بر سر مغز بچه ها می آورد

به گزارش گروه رسانه های خبرنگاران، بر طبق مطالعات محققان، خشونت خانوادگی بر مغز بچه ها تأثیر می گذارد، همانگونه که مبارزه بر سربازان تأثیر می گذارد. این تحقیقات نشان داد که استرس مزمن در زندگی بچه ها بر سیستم های پاسخ به استرس آن ها به ویژه در ناحیه خاصی از مغز به نام آمیگدال تأثیر می گذارد .

بدن و مغز ما به گونه ای طراحی شده است که تهدیدات را شناخته و در برابر آنها واکنش نشان دهد. این یک ظرفیت مهم برای افزایش بقای ما در شرایط نامطلوب است. اما چه اتفاقی می افتد که در نتیجه فشار های مزمن یا طولانی مدت، این سیستم های هشدار و واکنش بیش از حد حساس می شوند؟

آمیگدال بخشی از مغز است که در واکنش های عاطفی، حافظه، پیش بینی و آماده سازی برای استرس نقش دارد و همراه با هوش مصنوعی، بخشی از یک شبکه عصبی است که درد را پیش بینی و از ورودی عاطفی، حسی و بدنی استفاده می کند تا به بدن و ذهن کمک کند تا خود را از آسیب های احتمالی محافظت کند. در حالی که هوشکمک و محافظت از خود مهارت مهمی برای بقا است، مدار های استرس فعال مزمن می توانند فرد را به مسائل رفتاری و سلامت روانی، به ویژه اضطراب مستعد کنند .

هنگامی که فرد در معرض انواع خاصی از موقعیت های استرس زا، مانند خشونت مداوم خانوادگی قرار گرفته باشد، آمیگدال ممکن است بیش از حد واکنش نشان دهد. وقتی این اتفاق بیفتد، سیستم های هشدار بدن سریعتر و با انرژی بیشتری نسبت به تهدیدات نسبت به افراد عادی واکنش نشان می دهند. این پدیده عصبی در سربازانی که علائم اختلال استرس پس از سانحه یا PTSD را نشان می دهند، ثبت شده است .

مطالعه دیگری نشان داد که بچه های که در معرض خشونت خانوادگی بودند، تغییراتی در واکنش پذیری آمیگدال ها و هوش مصنوعی خود نشان دادند که مشابه مواردی است که در سربازانی که از جنگ بازگشتند، دیده می شود. حتی وقتی این بچه ها هیچ نشانه بیرونی از میزان افسردگی یا اضطراب نشان ندادند، مطالعات مربوط به فعالیت مغز آن ها نشان داد که سیستم های آن ها از نظر هوشکمک، نسبت به تهدیدات درک شده بیش از حد واکنش نشان می دهند .

به بیست کودک که در معرض خشونت خانوادگی قرار گرفته اند و بیست نفر از همسانشان، عکس هایی از چهره های عصبانی، غمگین یا بی طرف نشان داده شد. بچه ها از نظر اضطراب و افسردگی ظاهرا طبیعی بودند. پاسخ عصبی آن ها به تصاویر با استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (fMRI) اندازه گیری شد .

در هنگام مشاهده چهره های عصبانی، بچه های که در معرض خشونت خانوادگی قرار گرفته اند، میزان بیشتری از فعال سازی نواحی آمیگدال و هوش مصنوعی در مقایسه با گروه شاهد مشاهده شد. آن ها بیش از حد نسبت به چهره های غم انگیز یا خنثی واکنش نشان می دادند. هرچه خشونت بیشتر در زندگی آن ها وجود داشته باشد، واکنش عصبی در مناطق استرس مغز قوی تر می شود .

محققان به این نتیجه رسیدند که بچه های که در معرض خشونت خانوادگی قرار گرفته اند، حتی اگر علائمی آشکار نشان ندهند، دارای واکنش عصبی شدید نسبت به استرس هستند که این ممکن است یک سازگاری مفید در کوتاه مدت با یک محیط تهدیدآمیز باشد، اما ممکن است در درازمدت مسائلی را ایجاد کند .

محققان پیشنهاد می کنند که این واکنش پذیری عصبی بیش از حد به استرس، ممکن است از چند طریق بر رشد کودک تأثیر منفی بگذارد. هنگامی که کودک بیشتر انرژی شناختی و عاطفی خود را برای مقابله با تهدیدات واقعی یا درک شده اختصاص می دهد، زمان و انرژی ذهنی کمتری برای پیشرفت مهارت های اجتماعی و تفکر مناسب سن خود دارد. به زبان ساده تر، به کاربردن تخیل وقتی همیشه نگران هستید، بسیار سخت تر است .

هنگامی که جهت های عصبی درگیر در پاسخ به استرس ناشی از عوامل استرس زا در زندگی روزمره بیش از اندازه فعال است، این تحریک مزمن، پاسخ استرس را بی ثبات تر و شاید شدیدتر از سطح مناسب برای تهدید می کند .

این بچه ها ممکن است واکنش جسمی و عاطفی خود را به سرعت تشدید کنند به گونه ای که متناسب با اوضاع نباشد و ممکن است با بروز علائم تهاجمی نسبت به دیگران برای محافظت از خود واکنش نشان دهند. این پرخاشگری، واکنشی ناسازگار است که ممکن است باعث ایجاد مسائل رفتاری در محیط های اجتماعی، دانشگاهی و خانه شود .

منبع:باشگاه خبرنگاران

،

منبع: خبرگزاری تسنیم
انتشار: بروزرسانی: 5 آذر 1398 شناسه مطلب: 470

به "بلایی که دعوای والدین بر سر مغز بچه ها می آورد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "بلایی که دعوای والدین بر سر مغز بچه ها می آورد"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید